Even kennismaken
Ik was 40 en weigerde mijn leven op pauze te zetten vanwege fibromyalgie
Jarenlang dacht ik dat ik gewoon moest leren leven met fibromyalgie.
Sinds mijn diagnose in 2013 modderde ik een beetje aan: soms ging het redelijk, soms totaal niet, maar ik bleef vooral doorgaan voor mijn gezin.
Tot ik vervroegd in de overgang kwam en mijn klachten steeds heftiger werden.
Ik was voortdurend moe, stond iedere ochtend uitgeput op, zat regelmatig in een soort freeze-stand en zelfs mijn handen werkten niet meer mee. Ik liet alles vallen, kreeg steeds minder gedaan en voelde me zowel lichamelijk als mentaal steeds slechter.
En toen dacht ik: dit kan toch niet mijn leven zijn? Ik ben pas 40 en mijn moeder van 70 is fitter dan ik. Ik wil niet de rest van mijn leven overleven. Ik wil léven.
Hoe mijn leven er nu uitziet
Ik heb geleerd om mijn lichaam veel beter te begrijpen en weet inmiddels aan welke knoppen ik kan draaien om mijn klachten en energie positief te beïnvloeden.
Ik kan beter mijn grenzen bewaken, maak bewuste keuzes en hoef niet meer iedere dag maar te hopen dat het een goede dag wordt. Daardoor heb ik weer ruimte voor de dingen waar ik gelukkig van word: mijn gezin, mijn hondjes, mijn creatieve hobby's en gewoon genieten van het leven.
Fibromyalgie is nog steeds onderdeel van mijn leven, maar het bepaalt niet meer wat ik wel en niet kan.
Mijn visie op fibromyalgie
Fibromyalgie is niet te genezen, maar je hoeft je daarom nog niet neer te leggen bij hoe je leven er nu uitziet. Ik geloof dat je, door aan de juiste knoppen te draaien en te ontdekken wat jouw lichaam nodig heeft, je kwaliteit van leven flink kan verbeteren. Niet door een wondermiddel of een quick fix, maar door stap voor stap te ontdekken wat voor jou werkt.
Als je me zou kennen, zou je weten dat:
Ik dolgelukkig ben met mijn vier kinderen en mijn gezin voor mij echt op nummer één staat.
Ik altijd het naadje van de kous wil weten en net zo lang op onderzoek uitga tot ik begrijp hoe iets zit.
Ik naast fibromyalgie ook de diagnose hypermobiliteitssyndroom heb.
Ik het heerlijk vind om met mijn hondjes het bos in te gaan.
Ik een creatieve duizendpoot ben met véél te veel hobby's en véél te weinig tijd.
Ik niet zo goed ben in “het zal wel zo zijn” en liever zelf op zoek ga naar wat er wél mogelijk is.